W 1894 r. Włoch Marconi jako pierwszy wysłał sygnały radiowe. Eksperymentował on falami elektromagnetycznymi Hertza. Skonstruował nadajnik (iskrownik Herta) i odbiornik który oparty był na zjawisku polegającym na tym że fale radiowe spajają wiórki stalowe, a wiec łącząc je czynią z nich przewodniki elektryczne. Dostatecznie silne wyładowania wysyłają tak silne fale elektromagnetyczne, że zasięg odbiornika wynosi 3 km i dzwoni w nim dzwonek sygnałowy.
W 1902 r. w brytyjskiej i niemieckiej marynarce wprowadzone zostały pierwsze radiostacje w celu umożliwienia bezprzewodowego przesyłania wiadomości e statkami. Eksperymenty Włocha Marconiego spowodowały gwałtowny rozwój telegrafii bezprzewodowej.W tej dziedzinie przodował sam Marconi. W 1899 r. uzyskał łączność bezprzewodową prze kanał Armel, zaś dwa dni później przez Atlantyk. 12 XII 1901 r. na Nowej Finlandii odebrano umówiony sygnał (literę „S”) nadał alfabetem Morse’a. sygnały nadano za pomocą urządzenia firmy brytyjskiej Poldku i anteny wykonanej z 60 miedzianych przewodników rozpiętej między dwoma masztami z których każdy miał wysokość 50 m. Dla wielu inżynierów wiadomość o połączeniu radiowym przez Atlantyk była do „dziennikarska kaczka” i byli oni przekonani że elektromagnetyczne fale mogą jedynie się prostoliniowo rozchodzić zaś odbiór takiego sygnału uniemożliwiałaby krzywizna powierzchni ziemi. Tak samo Marconi nie znalazł na to wytłumaczenia ale to dlatego iż nie znano wówczas jeszcze zjawiska odbicia się fal radiowych od górnych, zjonizowanych, warstw atmosfery ziemskiej. Rok po eksperymencie Marconiego pracowały już radiowe urządzenia. W tym samym mniej więcej czasie podobnego wynalazku dokonał Rosjanin Popow. W r. 1913 urodzony w Wiedniu niemiecki fizyk Alexander Meissner wynalazł w Berlinie lampowy nadajnik laserowy z dodatnim sprzężeniem zwrotnym. Tą drogą została opracowana zasada nakładania się częstotliwości nośnej nadajnika oraz częstotliwości mowy. W 1914 r. zgłaszano tę metodę do opatentowania. Pomysł ten przypisał sobie także Niemiec Lut (1916), francuz Lucien Levy oraz brytyjski major Edwin Armstrong.

A 15 IV 1912 r. radiotelegrafiści na tonącym Titanicu nadali sygnały ratunkowe które jednak zostały odebrane jedynie przez okręt „Carpathia” który nie zdążył w porę z pomocą. W konsekwencji wprowadzono później radiową echosondę.

Ciekawe artykuły

Muzyka w radiu

Radio często nadaje muzykę. W radiu muzyka jest bardzo często obecna. Muzyka w radiu nadawana jest często i jest to rozmaita muzyka która jest i muzyką nowoczesną i klasyczną, rozrywkową i spokojną, muzyką która podrywa do góry i która uspokaja.
Do najbardziej „muzycznych” radiowych rozgłośni należą takie jak: RMF, Radio „Zet”, nadające muzykę nowoczesną i rozrywkową. Dla odmiany Vox FM nadaje muzykę dawniejszą ze „złotych” lat 70. i „ srebrnych” – lat 80.
Radio jest środkiem komunikacji które nadaje rozmaitą muzykę – klasyczną i dawną. Do rozgłośni które nadają z kolei taką muzykę należą: RMF Classic, II Program PR, - one emitują muzykę „poważną” – klasyczną, na tradycyjne instrumenty. Muzyka taka jest również bardzo popularna i jest nadawana o różnych porach dnia.
Muzyka ta jest dostępna dla słuchaczy dzięki pracy radia. Można takiej muzyki słuchać jeśli jest objęta prawem autorskim. Muzyka ta jest możliwa do słuchania dzięki usługom radia.
Radio emituje muzykę by można było jej słuchać na falach eteru.

Muzyka służy w radiu jako urozmaicenie nadawanego programu i audycji. Muzyka...... Czytaj więcej >>