W 1913 r. Meissner wynalazł nadajnik lampowy dodatnim sprzeżeniem zwrotnym (superreakcyjny). W ten sposób została opracowana zasada nakładania się częstotliwości nośnej. W 1914 r. zgłosił on ową metodę do opatentowania, ów pomysł przypisał sobie także Niemiec Lut, francuz Lucien levy i Brytyjczyk Armstrong – w 1918 r.
Firma Lewe umieściła w zbudowanej przez siebie wielokrotnej lampie elektronowej dwa lud trzy systemy lamp i jednocześnie stałe elementy lamp i jednocześnie stałe elementy konstrukcji w jednej bańce. W ten sposób zrealizowano pomysł zintegrowanego układu połączeń.
Około 1917 r. pojawiły się wynalezione przez Waltera Schotty’ego i Irwinga Langmuria, tetrody, które posiadały o jedną siatkę więcej niż triody. Wkrótce pojawiły się pentody zbudowane przez holendra Bernarda Tellegena, heksody itd.
Pentody okazały się tak samo ważne dla techniki odbioru jak triody dla nadawania.

Skuteczne okazywały się połączenia w których jak przy flip-flop lub tez przy wzmacniaczu o ujemnym sprzężeniu zwrotnym stosowane były dwie jednakowe lampy. Często okazywało się ważnym by obydwie lampy posiadały identyczne parametry co jednakże nie zawsze było możliwe ze względu na niedokładność wykonania. Wobec tego koniecznym się stało umieszczenie dla owych celów dwóch samodzielnych systemów lamp w jednej bańce. Tą drogą powstają wpierw podwójne triody i podwójne pentody. Wkrótce łączy się także ze sobą różne systemy lamp, na przykład triode pentodą, podwójną diodę z triodą itd.
Ponieważ w pewnych połączeniach lamp zawsze istnieją takie same elementy bierne (opór siatkowy itp. Zostały one przeniesione do lampy.
W ten sposób pojawiły się nowe elementy technologiczne - lampy radiowe, technika komunikacji masowej poszła naprzód. Była to rewolucja w dziedzinie komunikacji masowej . Obecnie lampy takie są czymś przestarzałym, są zabytkiem elektroniki ale dawniej były hitem nowoczesności. Radiowe lampy obecnie trudno gdziekolwiek dostać a dawniej na nich bazowały radia. Dzięki takim lampom można było dobrze odbierać programy radiowe. I dziś są tzw. „audiofile” którzy twierdzą iż dźwięk z radia lampowego jest lepszy niż z radia tranzystorowego… lampa radiowa była wówczas epokowym wynalazkiem.
Dzisiaj to już przeszłość ale kiedyś było naprawdę inaczej z lampami radiowymi.
Radiofonia dzięki nim objęła świat….

Ciekawe artykuły

Pierwowzory radia

Ludzie od dawna zastanawiali się jak Gos przekazywać na odległość. Podejmowano różne próby, np. rury akustyczne. W 968 Chińczycy wynaleźli sposób przekazywania dźwięku za pomocą dwóch pudełek akustycznych połączonych napiętym włóknem. W 1861 r. niemiecki
Nauczyciel Ph. Reiss. Mikrofon tworzyły dwa elastyczne paski metalu umieszczone w ten sposób że przy wybrzuszonej membranie stykają się powodując przewodzenie. Odbiornik natomiast składa się z wąskiej metalowej rurki z cewkowym uzwojeniem. Przez cewkę prąd indukcyjny przepływa i odzwierciedla fale głosową. Ów prąd jest wytwarzany w nadajniku przy użyciu baterii i prowadzony prze dwa metalowe paski. Dźwięki które do membrany dochodzą w impulsy go przekształcają elektryczn. Zaś w odbiorniku rurka metalowa zostaje pobudzona do podłużnych drgań przez cewkę przepływającym prądem, dzięki czemu powstają ciche dźwięki.

W 1876 r. Elisha Gray oraz Alexander Bell niezależnie od siebie wynaleźli telefon i zgłosili go do urzędu patentowego. Z tym ze wynalazek Graya bazował na wynalazku Reissa, as to co Bell wynalazł opierało się na użyciu membran tak w mikrofonie jak również w słuchawce Drgały one przed owiniętym zwojami drutu...... Czytaj więcej >>